
Vaia dous
sábado, noviembre 25, 2006
River of Sorrow
Non vou entrar no debate de se internet é bo ou malo para a música. O certo é que este medio foi quen de facerme pasar un día moi feliz. Atopei un momento sonoro da miña vida que vivín nun concerto de Antony & the Johnsons en Londres. No medio da actuación saiu o mitiquísimo Marc Almond (Soft Cell) e interpretou "River of Sorrow". Momentazo. Esta canción aparece tal cual como foi no Queen Elizabeth Hall a noite do 16 de Abril de 2005, recén estreado o disco que lle deu a Antony Hegarty a sona mundial.
lunes, noviembre 13, 2006
Magosto 06 - Live in Paicordeiro
Tempada de magostos, chourizos, criollos, churrasco e castañas. Magosto montuno total nos muíños de Paicordeiro. Primeiro estivemos probando o Vespino que merquei.



Un bo lume precisas se queres comer.

Yosi (o can), saltou o valado e uniuse ao magosto.

O parrillero de sempre, o amigo Alves dándolle voltas á carne.
E por último, a brincar.
sábado, noviembre 04, 2006
Claire's Birthday
miércoles, octubre 18, 2006
Imaxes

A Torrot City vai ter que esperar unha tempada no garaxe. O do depósito vai pra largo, ten óxido e eu son un home mentalmente motorizado, asi que en breve voarei sobre un vespino.

A miña nai volvendo do traballo ás 15:30.

Cartel de L-A COSA, o outro día falando con Maria Rosa fíxome lembrar un concerto no Café Camper de Allariz, estivo presente. O cartel do concerto dese día era igual ao que vedes arriba, tan só coa diferencia da data e lugar. Unha aperta forte aos antigos compañeiros desta formación.
domingo, octubre 15, 2006
jueves, octubre 05, 2006
Radio Allariz TV
Ola amigos, por increíble que pareza é certo. Xa existe Radio Allariz TV. A mala noticia é que só pode verse pola televisión por cable que hai instalada en Allariz. E o malo tamén é que, como moitos sabedes, esta televisión por cable só a reciben algúns veciños do casco histórico e pouco máis. Se vedes por ahí un cable verde e negro pegado á parede dalgunha casa, sabede que por ahí dentro está Radio Allariz TV.
martes, octubre 03, 2006
Aumenta a colección
Como ben sabrá quen me coñeza, unha das miñas aficcións máis vistosas e sonoras e a da música. Hoxe merquei uns cantos Lp's que pasan a engrosar a humilde colección dr. Xurxo. Entre o que adquirín está unha xoia de disco, "Wheels of fire" dos CREAM de toda a vida. Tamén o "fisherman's blues" dos Waterboys, Eurythmics, Pet Shop Boys, etc. E pola compra dos vinilos agasalláronme con dúas cintas: The Verve "Urban Hymns" e Los Berrones "lo tuyo cómo ye?".




miércoles, septiembre 20, 2006
A veleta, a veleta, a mellor música do planetaaaa. A veletaaaaaa
Ola moi boas a todos, perdoade pola tardanza dunha entrada nova e por non ter aínda rematado o diario da viaxe. Esto foi debido entre outras cousas a que estou moi liado co traballo e a que tamén estou arranxando unha moto que me come moito tempo libre. A miña querida Torrot City. Escríbovos brevemente para anunciar que este ano non hai Veleta. A mellor música do planeta deixará de escoitarse en Radio Allariz de forma permanente. Neste verán pasado, eran moitas as persoas que me dicían que estiveran a escoitar o programa. Non obstante, na actualidade tamén podedes escoitar se cadra algún que outro programa posto que se están repetindo. Moitos son os factores e circunstancias polas cales podería explicar porque teño que escribir esto no blog, pero considero que non procede. Só me queda agradecer ós meus compañeiros de radio, o respeto e a ilusión coa que recibían cada semana esta sección do curso de Xurxo. Moitas gracias a todos, escoitámonos en breve.
viernes, agosto 04, 2006
Terceiro día
Seguimos nas vacacións, as benditas vacacións de verán. Desde Edimburgo collemos un autobús directo a Inverness, capital das Highlands.


Pasando o rato no autobús.

Unha vez que chegamos o primeiro que buscamos, evidentemente, foi un bo restaurante de comida caseira escocesa. Desexosos de probar os tan temidos Haggies.

Atopamos "The Lemon Tree", lugar humilde pero con moi boa pinta.

Ummmmmmmmm, todo riquísimo. Se algunha vez visitades Escocia, tedes que comer os famosos Haggies.

A miña cuñada Claire comendo unha deliciosa galleta Walker's con chocolate.

Dirección o noso seguinte destino, Drumnadrochit, máis coñecido como o pobo do Lago Ness.


Dereitiños hacia o Backpackers no que pasaremos a noite e parte do día seguinte.

Hostel do Lago Ness, rexentado ou atendido por unha chica estadounidense, da cal non recordo o nome. Eso sí, vivía preto de Orange County.

Lugar confortable e acolledor. O ordenador non funcionaba por mor dunha tormenta. Falamos largo e tendido coa nosa amiga norteamericana, recomendounos ir visitar o castelo á hora na que chegáramos porque xa pecharan as portas e, saltándoas, a entrada tíñamola gratis. Pois eso fixemos.






Año de Deus que quitas o pecado do mundo. Ñam, Ñam, que rico.

Todo o castelo dos xacobitas pra nós.






De volta ao pobo. Fixemos autostop ata Drumnadrochit no coche duns lituanos.

Terraceo en Fidler's, restaurante moi famoso pola zona.

Despois do terraceo ven o papeo. Comida riquísima.


A durmir, ata mañán. Z z Z z Z z Z z Z z Z z Z z Z z


Pasando o rato no autobús.

Unha vez que chegamos o primeiro que buscamos, evidentemente, foi un bo restaurante de comida caseira escocesa. Desexosos de probar os tan temidos Haggies.

Atopamos "The Lemon Tree", lugar humilde pero con moi boa pinta.

Ummmmmmmmm, todo riquísimo. Se algunha vez visitades Escocia, tedes que comer os famosos Haggies.

A miña cuñada Claire comendo unha deliciosa galleta Walker's con chocolate.

Dirección o noso seguinte destino, Drumnadrochit, máis coñecido como o pobo do Lago Ness.


Dereitiños hacia o Backpackers no que pasaremos a noite e parte do día seguinte.

Hostel do Lago Ness, rexentado ou atendido por unha chica estadounidense, da cal non recordo o nome. Eso sí, vivía preto de Orange County.

Lugar confortable e acolledor. O ordenador non funcionaba por mor dunha tormenta. Falamos largo e tendido coa nosa amiga norteamericana, recomendounos ir visitar o castelo á hora na que chegáramos porque xa pecharan as portas e, saltándoas, a entrada tíñamola gratis. Pois eso fixemos.






Año de Deus que quitas o pecado do mundo. Ñam, Ñam, que rico.

Todo o castelo dos xacobitas pra nós.






De volta ao pobo. Fixemos autostop ata Drumnadrochit no coche duns lituanos.

Terraceo en Fidler's, restaurante moi famoso pola zona.

Despois do terraceo ven o papeo. Comida riquísima.


A durmir, ata mañán. Z z Z z Z z Z z Z z Z z Z z Z z
Suscribirse a:
Entradas (Atom)







