sábado, mayo 10, 2008

All you need is love

Rajoy, Rajoy, Rajoy, un home que se casou en La Toja. Estes días véndoo pola tele un ata pode chegar a sentir lástima por este home.


Á bientôt

jueves, mayo 08, 2008

Do-gum günün kutlu olsun

Feliz cumpleanos.
Foto feita na primeira casa da miña vida, en Sto Estebo, ó ladiño do Palmeras. Porque no ano 84 Allariz xa era o pobo máis bonito do mundo empatado a puntos con Safranbolu.

miércoles, mayo 07, 2008

Nolli Me Tangere

Este fin de semana, grabación do primeiro videoclip. The Old Place.
+ info en breve

Ahí ven o Maio

De pequeno canto disfrutaba desta festa. O primeiro, porque perdías clases e o segundo, porque mentres facías o maio tamén perdías clases. God save the folclore. Fóra coñas, moito me gustaban os maios. No máis orixinal sempre gañaba, como non, o Pototo. Esta foto xa ten anos amigos. Podemos ver a Ramiro e a David irrecoñecibles. Un saúdo.

Vampire Weekend

Falo con algúns amigos e polo que vexo aínda hai xente que non escoitou a este grupo. Recomendado. Non é a salvación do universo pero está moi ben.

martes, mayo 06, 2008

"A cultura é a base da República Turca". Mustafá Kemal Atatürk

película 110

Calquera que me coñeza dende fai pouco tempo pensará que son un apaixoado da fotografía, con tanta polaroid e agfa de carretes 110. E nin moito menos. Do primeiro tipo xa teño un álbum ben xeitoso. Este Luns levei á tenda de fotos o primeiro carrete de 110 da agfa. Estes carretes xa nin se fabrican nin se venden, menuda odisea conseguir dúas películas. Para este xoves pola tarde penso que xa terei as fotos. Veremos que sae.
Por certo, cambiando de tema, quen queira escoitar o primeiro single de Nolli Me Tangere (proxecto musical de sona internacional) só ten que pedirmo.

lunes, mayo 05, 2008

Tiwanaku

Algo está pasando en Bolivia, non semella bo. O dóllar está detrás. Non  da cara pero enseña os dentes. Que gañe o sentido común.

domingo, mayo 04, 2008

Sara Wuang

Ola, preséntovos á alaricana máis guapa do planeta. Sara Wuang non sabe o afortunada que é por atopar uns pais como Carlos e Isa, uns padrazos. Agora pasarei unhas semanas escoitando as batallitas de Carlos jaja. Vémonos.

O Sacauntos Iván

Onte recibín a visita inesperada dun gran amigo vigués. Él xunto o resto dos seus colegas, estiveron aloxados na casa de turismo rural do Briñal, un antigo muiño restaurado na beira do Arnoia. Os que sodes destas terras xa saberedes que pra chegar ata dito enclave hai que patear unha pequena camiñata dende o camping por un sendeiro que sigue río abaixo. Fun convidado a cear unha churrascada e a xogar ó Carcassonne, o xogo do ano no 2001, jaja, sí sí, eu tampouco tiña nin idea de que existise ese concurso no mundo dos xogos de mesa. Foi unha velada moi agradable, porque con Iván xa se sabe, son unhas risas infinitas. Cando regresei do muiño, xa era tarde e tiveron que acompañarme polo camiño de volta cunha linterna, porque non se veía nada de nada, e como que andar completamente a oscuras atravesando pontes de medio metro de ancho polo río.... no. Preguntáronme pola historia do lobishome de Allariz, tamén coñecido como o sacaúntos ou sacamanteigas. Fíxenlles unha breve exposición dos traumáticos feitos que aconteceran nestas terras, momento cuarto milenio. Foi un pracer compartir a tarde-noite deste sábado con vós. Á bientôt.
Sobre esta historia ata hai unha canción escrita por Nacho Vegas e o seu grupo LUCAS 15.
www.myspace.com/lucas15myspace

reversionando a Hopper___Banksy

miércoles, abril 30, 2008

Unha debilidade máis

A quen non lle guste Radiohead, síntoo moito.

lunes, abril 28, 2008

Nolli Me Tangere

... we'll walk in the sun.

En breve.

miércoles, abril 23, 2008

A marcha dos ladróns

Cantas veces cantaría esta canción de pequeno.

when I look in your eyes

I can see your soul ...

martes, abril 22, 2008

Don't think twice

Hai cancións que vale a pena volver escoitar.

domingo, abril 20, 2008

Pontevedra e a súa actuación

Fai unhas semanas, aproveitando que Sara e Alves xa non andan no museo do brinquedo alaricano, viaxamos ata Pontevedra pra facerlle unha pequena visita a Miguel e a Claire. Na viaxe de ida, unha nube de merda aceitosa e graxa que saía dun camión deixounos o coche perdido. Cando chegamos a unha gasolinera tivemos que facer cola pra poder lavalo, xa que nós non éramos as únicas víctimas deste accidente. Bueno, dicir que foi un Sábado moi entretido e bla bla bla, tararí que te vi.

Comendo nun restaurante puidemos disfrutar da actuación de Lucio, o camareiro estrela do Asador O Fanal.

miércoles, abril 16, 2008

Q Lazzarus

Voz que interiorizas e resona no lado máis oscuro da conciencia. Q Lazzarus sonaba no radiocassette de Bufallo Bill mentres este cosía o vestido que lle daría a felicidade de verse transformado nunha muller e agardaba a que a pel da súa última víctima estivese lista para curtir. Goodbye Horses.

lunes, abril 14, 2008

II República

Con tanto aniversario e lembranza da II República, xa parece que non nos acordamos que tal día como hoxe o TAITANIK chocou contra un iceberg. Velaí tedes de novo unha redición do clásico narrado por Jesus Forest.

jueves, abril 10, 2008

Nunca me gustou moito o fútbol

Pero hai que recoñecer que unha foto histórica como esta non se ve tódolos días. Equipo de infantís dos que hoxe virán tendo 24 - 25 anos. Nieto, que paciencia che cumpría. Unha aperta para todos.

lunes, abril 07, 2008

Domingo en Oseira

Tumbado na herba, falando coa mellor compaña que un poida imaxinar e ter, observamos a un monxe dando un paseo. Na viaxe de volta escoitamos Ahí ven o maio! de Luis Emilio Batallán.

miércoles, abril 02, 2008

Tú que podes vai a Benicassim

Diosssssss Benicassim definitivamente é o meu preferido, sempre teñen un as na manga co que consiguen sorprendernos e emocionarnos. Estaría moi ben ver a Sigur Rós, que digo ben, xenial. Pero mi maaaa, The Brian Jonestown Massacre, eso xa é moito. E Death Cab for Cutie, seguramente un dos grupos poperillos que máis me gustan. Benicassim, tan preto e tan lonxe. Que se lle vai facer, non creo que poida ir porque, se non me fallan as previsións, estarei do 15 ó 29 de Xullo percorrendo Turquía. Allahu Akbar!!!

domingo, marzo 30, 2008

Festival do Norte '08

Un ano máis temos en Vilagarcía de Arousa un bo cartel de artistas. Aínda que este ano coincida coa proba da festa do boi, moito me temo que esta semana mercarei o abono para os dous días. Está decidido.

miércoles, marzo 26, 2008

Bola de nieve

Bola de Nieve construindo o mito do café.

lunes, marzo 24, 2008

Huun-Huur-Tu

Dios mío, aínda non o podo crer. "Kaagal-ool Khovalyg, Sayan Bapa, Anatoli Kuular e Alexai Sarytlar, é dicir, Huun-Huur-Tu, a banda máis coñecida da asiática República de Tuva, estará de volta en España a mediados do mes de Maio" http://www.desconcierto.com/ O mellor de todo é que estarán o 18 de Maio en Allariz (en plena festa do boi). IMPRESIONANTE. O Matos aínda non o debe de saber. Tuva rules.

sábado, marzo 22, 2008

O crimen do siglo

En el mes de Mayo, José empezó a recibir asiduamente en su casa la visita de las jóvenes.
- "José ábrenos que somos nosotras".
- "Muy bien"
«Y era, cuando ellas tenían, ese interés, en ir a cama; porque una quedaba libre así, en compló, pa revolver, buscando dineros.»
~ Jose Tojeiro explicando el malévolo plan de las prestiputas.

«Se ponían voluntarias, pa darles cualquier cosa, cualquier palabra amorosa...»

«Me echaron droja en el colacao, que yo noté que durmiera muchas horas, imposible, que yo duermo muy pocas horas. Nunca dormí más.»

«Delgadita pelo largo, la segunda una rubia de 32 años, y la, de pelo largo 26»

«Eran prestichutas buscando domicilios para hacer la prestitación, pero no por prestitación, si no por robar: mientras que una da el placer de prestitación, la otra es cuando anda buscando objetos que le sirvan, dinero mucho mejor.»
~ Jose Tojeiro resuelve el crimen.

viernes, marzo 21, 2008

Hats Off To Larry


Del Shannon encarna sen dúbida o icono xuvenil americano, de como un rapaz dun pequeno pobo granxeiro dos Estados Unidos pode chegar a ser unha estrela. Gozou de moito éxito gracias a cancións como Runaway que deron a volta á bóveda celeste. Unha vida de película. Os Travelling Willburys quixeron darlle unha última oportunidade trala morte de Roy Orbison, pero, sumido nunha depresión, decidiu por fin á súa vida cun disparo letal na cabeza cun rifle do calibre 22.

Facendo un megamix

Nestes tempos de Ableton Live e Pro Tools penso que debe ser máis cómodo. Os inventores do megamix español ofrecen unha lección de como facer remezclas. Dos creadores de Lo + Duro, Máquina Total, Bolero Mix, Demolition Mix, etc...

miércoles, marzo 19, 2008

It's De-lovely

Se existise unha tenda na que se puidera comprar o talento, eu mercaría sen pensalo o de Cole Porter. Nin Beatles, nin farrapos de gaitas. Cole Albert Porter, algo así como o máis parecido e equivalente a Mozart na música popular do século XX. Hit tras hit, himno tras himno, as súas cancións poden escoitarse en todos lados, dende en anuncios da Tv ou películas, ata nun inicio de concerto dos Sunday Drivers. Non sei como nunca vos falei por estes lares do meu amor pola música de Cole. Un home que tiña a matrícula nº1 do estado de Nueva York e podía aparcar onde lle petase tiña que ser un crack.

http://es.wikipedia.org/wiki/Cole_Porter

viernes, marzo 14, 2008

A miña última compra

Ola amigos, preséntovos a miña última adquisición via ebay. Creo que xa se deixaron de fabricar os carretes pero ainda se venden. Sempre quixen ter unha e o outro día falando co meu irmán, loubamos moito as maravillas deste prodixio da fotografía.

domingo, marzo 02, 2008

A concesión saiulles rana

Allariz. Sábado 1 de Marzo ás 18:30. O pobo está paralizado polo mitín do bloque no recentemente reformado Pavillón Municipal de Deportes. Mentres, na milla de ouro do casco antigo, un desorbitado volumen musical innunda as apacibles rúas da zona histórica. Comeza a soar I Get Around dos Beach Boys, seguido do Hotel California. A xente que se atopa no interior do museo galego do xoguete acude atónita á última venada do centro social. Nunha batalla de decibelios contra o local dos Antikabaleiros, o fillo do conchito ameaza con sacar os altavoces á rúa. Finalmente o centro social pon dous bafles, un en cada balcón e veña caaaaañññaaa. Os clientes de Adolfo Domínguez flipan, mentres, a música segue soando cada vez máis alta. Ás 19:00 chegan as forzas da orde e dan por clausurada a guerra. Por sorte para o xerente do local, pra cando chegaron os locais sonaba New Kid in Town e xa rematara a catarsis do solo final de guitarras a varias voces do Hotel California. Xa veremos como acaba todo.

sábado, marzo 01, 2008

Frikivisión

O certo é que non sei como fan, porque a pesar de ser un envento infinitamente obsoleto, as cabeciñas pensantes sempre consiguen que a xente, xa sexa por Operación Tufo ou chorradas similares, esté enganchada e á expectativa de quen vai a Eurovisión. Estes días vai resolverse a incógnita.

Déixovos un video da interpretación de Domenico Modugno neste festival, de cando Eurovisión era algo decente e non unha cloaca de frikis. Vémonos.

Adicado a Paloma e Matos, que xa andan falando de organizar unha cea para ver Eurovisión 2008. Recomendo ler a entrada que lle adica ó tema Paloma no seu fotolog.
http://www.fotolog.com/cona__frita/40703208

miércoles, febrero 27, 2008

The lamb ran away with the crown

Once I heard a serpent remark, "If you try to evoke the spark, You can fly through the dark, With a red midnight raven, To rule the battleground," So I drew my sword and got ready, But the Iamb ran away with the crown. So I drew my sword and got ready, But the lamb ran away with the crown.

Judee Sill (1944 - 1979)

martes, febrero 26, 2008

Franz Ferdinand no Rock In Arganda del Rey

Alex Kapranos xa llo dixo á miña cuñada Claire, "let's go to King's Arganda"". O certo é que este festival era moi descartable nun principio se temos en conta que tiña como atractivo a Alejandro Sanz e a El canto del Loco, non obstante, parece que aínda imos ter que pensar se hai que ir. En fin, sempre quedará Benicassim ou o Summercase. Sen esquecernos da supervisita do ano, RADIOHEAD no Daydream Festival.
Foto: Claire e Alex Kapranos tras un concerto de Franz Ferdinand en Newcastle o 27 de Novembro do 2005.

lunes, febrero 25, 2008

Vai por Pablo Sax

Xa fai tempo que non me paso polo Latino. Se o Mércores queres escoitar "rollito tranqui a lo Stan Getz", ir será a mellor opción. Se cadra é algo tarde, pero vamos, éche o que hai.

domingo, febrero 24, 2008

... en brevaxe fm (2ª parte)

Volto a Brevaxe Fm este Luns 25 de Febreiro ás 18:00 h en Radio Allariz. Desta vai unha selección de música en doce pulgadas feita con vinilo. Vémonos.

Canción de amor

Conforme pasan os capítulos máis podes rirte con "Padre de familia". Nun episodio saía Peter Frampton e tiña que interpretar esta canción ós dous protas para que a morte non o levase por diante. Como detalle gracioso, tamén lle dicía "e leva ese aparatiño que conectas á boca co que fas buahh buahh buahh", en clara relación ó Talkbox que sempre adoitaba usar Peter Frampton. En fin, unhas risas.

sábado, febrero 23, 2008

O MAGO GUSI

ACHTUNG!!! ACHTUNG!!! Hoxe veño con material fresquiño, un pequeno extracto do que foi a actuación do MAGO GUSI no local A Esmorga este Venres 22 de Febreiro. Diosss que risas Gusi, facía tempo que non desfrutaba tanto dun show. Agora sí, mándalle un Gusitruco.

martes, febrero 19, 2008

Furita Master Class

Atención, hoxe o curso de Xurxo volta á súa vertente máis pedagóxica. Xa que estamos aínda dixerindo a nova da renuncia de Fidel, para tódolos cubanófilos vai este post. Unha lección práctica de como se toca o bongó segundo Carlos Fdez. Durán, máis coñecido como O Tigre de Nanín. Unha aperta amigo.

lunes, febrero 18, 2008

La Palma Valenciana

Menudo temazo. A quen non lle gusta bailar este pasodoble? Estrellita Castro cantando Suspiros de España. Vai adicado ás xentes de ben que van ler a prensa e xogar ó xadrez ó Liceo de Ourense.

sábado, febrero 16, 2008

Tamurriata nera alla Kurda

Hoxe ides ver ao gran Bülent Emir, un virtuoso do baglama que me atopei en Estambul e de quen me fixen un bo amigo. A casualidade quixo que nos coñecésemos nunha tenda de instrumentos tradicionais. Eu en plan guiri estaba probando un baglama pra mercar e de súpeto entrou él e comezamos a charlar, en fin, causoulle gracia ver a un fulano coma min que non tiña nin idea jajaja. Acto seguido comezou a desvelarme consellos sobre técnica, afinación e interpretación do instrumento. Así botamos polo menos unha hora. Disfrutade do gran Bülent Emir, mestre indiscutible da música kurda.

miércoles, febrero 13, 2008

Les chauffeurs du dimanche!

Este Sábado toca ir ver aos Sunday Drivers a Santiago. God save the Sennheiser MD 441-U.

domingo, febrero 10, 2008

... en brevaxe fm

Este Luns 11 de Febrero vémonos de novo nas ondas herzianas do 107.2 fm. Colaboración especial co amigo Anxo de Brevaxe Fm. Podedes escoitar o programa pola radio de toda a vida ás 18:00 h ou por "internet no trabaja". Vémonos.

viernes, febrero 08, 2008

Kin García

Moitos xa o coñeceredes porque o su xeito de tocar o baixo é inesquecible. Kin García, quen foi o meu mestre musical durante varios anos, interpretando unha "muñonada" na 1ª semana do jazz galego e presentando o su disco "O lobo morde a man". Disco que podedes atopar nas tendas decentes. Disfrutádeo.
P.D.- O mel non se fixo para a boca do asno.

martes, febrero 05, 2008

Supermartes

Chegou o gran día das eleccións primarias norteamericanas. Hoxe é o gran momento de atilano, coa súa trompeta deixará aos candidatos perdedores na primeira cuneta de camiño a San Marcos. Xa veremos quen chega á superpantalla.
P.D.- Aproveitade o que queda de Entroido.

lunes, febrero 04, 2008

Concertos interesantes

The Sunday Drivers _ 16 de febreiro. Sala Capitol (Santiago de Compostela)
UKE _22 de febreiro. Café & Pop Torgal (Ourense)Facto Delafé y las Flores Azules _29 de marzo. Sala Karma (Pontevedra) Esta sala está xusto ao ladiño do piso de mon frére.

domingo, febrero 03, 2008

Aquel verán suicida

Ordeando uns caixóns, atopei uns cd's dun disco duro formateado. Menuda alegría levei o atopar este video. Xa van facer polo menos 4 anos desde a grabación deste. Unha tarde de agosto na cantera, lago medio perdido e supostamente altamente contaminado no concello da Bola. Un oasis.

Non hai nada mellor para os sentidos que escoitar o piano de Bill Evans.

Waltz for Debby, unha melodía que non escapa da túa cabeza.

sábado, febrero 02, 2008

O concerto do tellado

30 de Xaneiro do 69, último concerto dos Beatles. Aparte dos 4 de sempre, tamén tocou as teclas nesa ocasión o gran Billy Preston. That's the way god planned it.





miércoles, enero 30, 2008

"A punctured bicycle
On a hillside desolate
Can nature make a man of me yet ?"
Parece mentira que nun blog no que case sempre falo de música aínda non fixese unha breve reseña a un dos grupos que máis me influiu e inflúe. The Smiths, banda liderada por Morrissey e Johnny Marr, xunto con Mike "pesetas" Joyce e Andy Rourke.
A historia real deste grupo de Manchester naceu no momento no que Marr, quen buscaba un vocalista, foi informado de que había un homiño que facía letras interesantes pero que era difícil de tratar. Falábanlle de Morrissey. Este fin de semana estiven por Pontevedra grabando This Charming Man. Sempre é un placer tocar calquer canción dos Smiths e máis todavía escoitala.

lunes, enero 28, 2008

YA LO VEN ...


Smithers le pregunta al señor Burns si vuelven a verter residuos nucleares en el patio de un colegio, a lo que responde Burns: No, tantos niños calvos empiezan a levantar sospechas... MEJOR EN UN PARQUE!!!

Fotos "Babarrocas"

Hoxe vai un especial de fotos "babarrocas", un xénero a medio camiño entre a provocación e a risa. Merece unha mención especial a fotomontaxe de Julián Muñoz.


Fotografías cedidas pola colección Juan Babarro de frikadas internacionais.

domingo, enero 27, 2008

Sufjan for president

A poucos meses das eleccións xerais en España, pola cobertura informativa, semella que as americanas son máis importantes. Barack Obama, senador por Illinois, será fan de Sufjan Stevens? Déixovos este video no que interpreta Chicago, o megahit deste musicazo.

viernes, enero 25, 2008

Últimos días das rebaixas

Ante a avalancha de guiris e pijos de baixo poder adquisitivo, movidos pola febre consumista dos descontos das tendas Outlets, as forzas da orde puxeron en marcha un dispositivo de emerxencia co fin de velar pola seguridade dos consumidores.
Hoxe ía eu tan traquilo pola rúa Fonteiriña e unha veciña preguntoume, "e logo non vas as rebaixas? aproveita". Botei unha ollada á tenda de Massimo Dutti dende o exterior e alucinei, a tenda estaba a reventar, casi non se entraba. Polo que parece deben ter roupa bonita.

jueves, enero 24, 2008

lunes, enero 21, 2008

O Theremin

Quen coñeza a historia primixenia coa que naceu este blog, ten que saber que non foi máis que unha extensión virtual do que acontecía os Luns ás 19:30 nos estudios centrais de Radio Allariz. Colaboración musico-intelectual que o Doutor Xurxo facía nA Veleta, mítico programa que morreu fai uns anos, consecuencia de moitas cousas que non vale a pena citar. Nesa primeira colaboración lembro que fixen un breve especial sobre un instrumento que me encanta. De feito non sei como nunca merquei un, co que me gusta e co pouco que custa. Falo do THEREMIN. Electrónica musical pura, froito da tenacidade soviética dos primeiros anos, aqueles nos que o primeiro que inventase unha cacharrada nova levaría unha palmadiña na espalda de mans dalgún xerarca da URSS. Inventado polo físico Lev Serguéievich Termen (quen logo afrancesou o seu nome a León Thérémin). Produce un son moi característico, todo o mundo escoitou un Theremin. Típico das películas baratas de terror e ciencia-ficción antigas, aquelas nas que monstruos verdes asaltaban o planeta e caían namorados dalgunha rapaciña nova da costa oeste americana en plan King Kong. Os Beach Boys usaron unha adaptación particular no seu archicoñecido Good Vibrations. Existiron e existen grandes virtuosos do Theremin, quen esté interesado pode pedirme unha copia dun disco con pezas dificilísimas de música clásica interpretadas con este trebello tan friki.

FIDALGO, déixate de enerxías renovables e invéntame un destes.

+ info: http://es.wikipedia.org/wiki/Theremin





sábado, enero 19, 2008

Rufus Wainwright no Auditorio de Galicia

Menos mal que desta estiven atento e non agardei ao último día. Xa teño as entradas para ver a actuación que ofrecerá Rufus Wainwright (... dos Wainwright de toda a vida) en Santiago de Compostela o día 1 de Xuño. Se queredes compralas podedes preguntar no servicio de venta de Caixa Galicia, pero penso que xa están agotadas. Hoxe por certo estiven cos meus amigos Alves, Sara, Iria, Miguel e Matos por esta cidade. Primeiro nas rebaixas do Decathlon e despois polas rúas de Campus Stellae (Prisciliano's City). Moitas gracias Matos por ese tour alternativo polos xardíns de Belvís Presley e Bonaval. Polo camiño deuse a casualidade de que atopei a tenda da Reixa e claro, xa se sabe, merqueille un milli vanili, o primeiro LP de Arcade Fire. Queda moito ata ver ao friki de Rufus, mentres, xa veremos que pasa.

martes, enero 08, 2008

YENİ TÜRK LİRASI


Algo así como a rúa das Outlets no casco histórico de Estambul.

sábado, enero 05, 2008

Garrett List

"The voyage". "Na discográfica, todas as frikadas raras que ninguén escoitaría levábaas eu". Esta foi a primeira crítica que escoitei deste disco, pronunciada pola súa eminencia Carlos Matos. Da súa man coñecín este e outros traballos de Garrett List, un trombonista norteamericano que, casualidades da vida, acabou parando en terras belgas como profesor de música nun conservatorio. Jazz, música clásica de cámara, experimental, unha delicia. Ás veces apetece sairse completamente de tódolos circuitos de información musical para deixarse levar por cancións como as que fai Garrett List.

miércoles, enero 02, 2008

... E NOVE

Cando Xián Bobillo di "compañía, hai montaxe" é pra telo en conta. Quen vos fala tamén tivo a oprortunidade e honra de facer un pequeno cameo nunha das súas obras máis lembradas, aquela adaptación dos "Dous lances de Castelao" na que por unha banda había unha familia pobre chorando a morte dunha vaca, e por outro unha familia "ben" que sufría pola perda dunha cadeliña. Nesta obra estaban Carmela, Rosiña, Manolo Canal, Marga, Paco Raiola, Carlos Estévez, Cristina Álvarez, etc... Pero eso xa se convertiu nun recordo. Pasado. Do que vos falo hoxe é dunha realidade actual. Unha compañía de teatro formada por xente nova que actúa realmente ben. Un elenco composto principalmente por mulleres (moi guapas por certo), que logra sacar unhas boas risas a calquera que se pase pola casa da cultura estes días. A peza teatral está composta por Gonzalo G. Palmeiro e dirixida por Xián Bobillo (tamén coñecido e lembrado por actuar por medio mundo na compañía do brasileiro Roberto Cordovani). A sonorización corre a cargo do meu amigo Carlos Fdez. "Furita".

A moitos dos actores xa os vimos en obras como a saga de Pañolín Rompenubes e Big Bang Adolexcencia. Inma (xenial, unha mirada e presencia que quitan os sentidos ), Darlene, Alba, Anxo, Arnoia, Andrea, Iago (actor revelación, os mellores momentos). Se cadra esta é a compañía que máis anos lle dura ó meu amigo Xián. Por algo será. Moitas veces falando con amigos, sae o tema da mocidade de Allariz e nesa conversa sempre cae unha mención á que eu e o meu irmao denominamos Xeración Xián Bobillo. Un grupo de xente interesante cunhas inquietudes culturais e vitais moi superiores á media global alaricana. Se queredes pasar un bo rato, ide ó teatro. Saíde da casa e dos bares e ide ó teatro.

"SINOPSE: Esta peza en galego, con dramaturxia contemporánea de Gonzalo G. Palmeiro está baseada no milenarismo, nas pasaxes de milenio ao longo da nosa historia. Personaxes de distintas épocas enfróntanse coa achega dun novo milenio. Unha comedia ao máis puro estilo Monty Pitón que ilustra, a modo de farsa, catro estapas: o ano 0, o ano 999, o ano 1999 e o ano 2999."Cousas como esta, unha obra de teatro sen pretensións, son o motivo principal polo que disfrute vivindo en Allariz. Se sou sincero, levaba moito tempo agardando a estrea desta obra (non llo digades a ninguén). A extravagancia de Mr. Bobillo sumada ós story-boards mentais de Gonzalo é algo a ter en conta. Un presente que, aínda que poida disfrazarse dun aire (equivocado) de amateurismo, cumple sempre e saca matrícula de honra. Escoitei críticas de tódolos tipos (malas e boas). Como lle dixen a máis dun na miña vida, "o mel non se fixo para a boca do asno". Se queredes a miña breve opinión, gustoume, e moito. Vendo o que vin creo que compensa moito invertir as mañáns das fins de semana nesto, aínda que poda parecer que non. Fixéstedes algo que lembraredes con máis cariño e orgullo que unha resaca mañanera. Noraboa a todos polo traballo.

Fotografías: Brais Seara