Pazo de Lourizán

Pazo de Lourizán
Cargado originalmente por Jorge Barbosa

REALISM

Pero como me gusta o último disco de THE MAGNETIC FIELDS. Esperemos que o noso santiño nolo traia no Xacobeo.

Living in the Material World

Unha canción que sempre me gustou.

Todos os políticos son ¿iguais? ...

... pero terían que ter un panel informativo que os acreditase como tal. Porque semella que aínda queda esperanza pra crer nalgunha xente, polo menos esa foi a impresión (grata) que me causou José María Mendiluce. "El amor armado" (Planeta, 1999), un libro que fala sobre a vida, nobres principios e un compromiso inalterable e permanente. Soupen del de casualidade, buscando outro.

Boy Lilikoi by Jónsi

Boy Lilikoi  by  Jónsi

HAREM SUARE

El agua y el fuego. La sombra y la luz. El día y la noche son como la juventud y la vejez, parecen muy diferentes pero en realidad no lo son. La juventud es el pasado de la vejez y la vejez es el futuro de la juventud. Una nueva mujer llegó al Harem ...

A remark you made

Xa facía tempo que non escoitaba esta canción. Weather Report, inigualables e todos o sabemos. Heavy weather pode dicirse que foi o disco que os catapultou máis se cadra. Esta balada atópase nese LP. Un disco atípico. Xa a súa portada o é. Un discazo. Jaco Pastorius no seu mellor momento, polo menos aínda non estaba perdido e nótase. Esta noite toca escoitalo máis dunha vez.

EL HOMBRE QUE PUDO REINAR

Kafiristán, o reino sen rei. Ata que chegaron dous amigos buscando unha boa xubilación. Un peliculón.

O VIDEO ENTEIRO

Qué listo foi que usou unha Polaroid.

Aquela Galicia

Teño que ir vela, na Coruña ata Febreiro.

Como nos gustaba el synth-pop ...

Unha perla. Voulle adicar esta entrada ó meu irmao, porque imaxino que lle gustará, moi na liña dos Postal Service e a belísima Imogen Heap. No videoclip de Fireflies (exitazo number 1 in the USA) saen mogollón de cacharros pero hai un que lle serviu a E.T. para comunicarse cos seus parentes máis cercanos. Falo do mítico Speak and Spell, un xoguetiño laranxa co que se divertían os nenos angloparlantes de medio mundo, por certo, moi educativo. O de sempre, a escoitalo e a ser máis felices.

Capitán Pirata

Grandes recordos. Espinete e compañía. Esta canción en especial era a miña preferida. Non a escoitaba dende que tiña 6 ou 7 anos pero aínda recordaba perfectamente a súa melodía.

Ctrl+C // Ctrl+V

Os estudiantes daneses poderán usar Internet nos exames finais. Non obstante, prohibido chatear e enviar mensaxes. Que avanzados son os países nórdicos. Permitirase algún día nas oposicións? Se cadra, con este sistema, moito inepto con plaza a dedo non aprobaría. Ánimo Dinamarca.

Corda vai, corda ven.

Salto con corda baixo o viaducto do tren ó seu paso pola cidade de Pontevedra. Verán 2009.

Cine Karadzic

A miña pequena recomendación ó xuíz do tribunal para os crimes de guerra da antiga Yugoslavia. Proxectar en pantalla grande e se é posible en 3D este documental. Que oportuno tamén que o xuizo sexa en Holanda, volverá pasar o mesmo?

WebIslam

A importancia dun bo slogan

A primeira vez que escoitei o nome deste grupo foi pola boca de Fernadisco, vai ti saber cando, presentando a súa famosa lista de éxitos. O caso é que de forma inesperada un disco deste famoso dúo chegou ás miñas mans esta fin de semana. Idlewild é o traballo, xa do ano 1988. En canto cheguei a casa púxeno no plato. Ás veces pasa, que tes unha pila de discos e tes que escoller un. Ás veces pasa que ese vinilo que comezas a escoitar faiche DIOSSSS, discazo. E non o esperas. E mellor que non tiveras previsto facer algo porque tes que escoitalo e deixar aparcado todo aquelo que tiñas planificado. Unha boa recomendación pra esta semana. Conseguide, polo medio que consideredes mellor, este discazo. Escoitádeo e a ser un pouco máis felices.

Brian Jones

(Cheltenham, 28 de febrero de 1942 - Hartfield, 3 de julio de 1969)

Pero que vida tan desgraciada. Espero que as reformas que vou facer na miña casa non me costen tanto como ó amigo Brian.

O bigote

Con esto da trama corrupta do PP fálase moito de El Bigotes, pobre homiño, será coñecido o resto da súa vida por ese alcume. El Bigotes compró esto, el bigotes hizo lo otro, el bigotes está con una mamachicho, el bigotes le compró un reloj de veintemil euros a fulanito, joder co Bigotes, xa lle vale.

Preguntarédesvos a que ven esto, pois vai a que hoxe reflexionei sobre o Bigotes e sobre a xente que o leva. Cando lle preguntas a un home por qué o leva, a resposta case sempre é unánime, que si foi na mili, que si estaba de moda, que se sempre o levou e que non se fai a estar sin il. E é que non hai un cambio máis chamativo na imaxe dunha persoa. Quen non recorda o afeitado de bigote dun ser querido.

E todo esto ven a que hoxe un amigo me dixo que ía por unha canción de Queen. O primeiro que dixen, joder ten tela, creo que Freddie Mercury foi e será a única gran estrela do rock que tiña mostacho. Algúns din que si por modas, que se porque tiña uns dentes moi grandes. Fixo unha imaxe forte e en parte triunfou por eso, por ser un Bigotes.

Nota: Charly García, rockero arxentino tamén é un bigotudo, pero non o podo considerar unha estrela planetaria.

SATURNO CONTRO

Outra peli 100 % recomendada. Últimamente estamos de ciclo de cinema de Ozpetek e de ahí non saímos. Neste caso a peli está no decálogo das que fai Ferzan sobre as relacións humanas, sempre atípicas e fascinantes. Se che gustou El Hada Ignorante esta tamén vai ser o caso. Xa estou desexando ver o novo que fixo.

ლელა წურწუმია

Unha das cantantes máis populares que deu Xeorxia, polo menos que eu coñeza. Lela Tsurtsumia, unha delicia que chegou ós meus oídos da man dun amigo. En tódolos campos musicais nos que se mete consegue emocionar.