EL HOMBRE QUE PUDO REINAR

Kafiristán, o reino sen rei. Ata que chegaron dous amigos buscando unha boa xubilación. Un peliculón.

O VIDEO ENTEIRO

Qué listo foi que usou unha Polaroid.

Aquela Galicia

Teño que ir vela, na Coruña ata Febreiro.

Como nos gustaba el synth-pop ...

Unha perla. Voulle adicar esta entrada ó meu irmao, porque imaxino que lle gustará, moi na liña dos Postal Service e a belísima Imogen Heap. No videoclip de Fireflies (exitazo number 1 in the USA) saen mogollón de cacharros pero hai un que lle serviu a E.T. para comunicarse cos seus parentes máis cercanos. Falo do mítico Speak and Spell, un xoguetiño laranxa co que se divertían os nenos angloparlantes de medio mundo, por certo, moi educativo. O de sempre, a escoitalo e a ser máis felices.

Capitán Pirata

Grandes recordos. Espinete e compañía. Esta canción en especial era a miña preferida. Non a escoitaba dende que tiña 6 ou 7 anos pero aínda recordaba perfectamente a súa melodía.

Ctrl+C // Ctrl+V

Os estudiantes daneses poderán usar Internet nos exames finais. Non obstante, prohibido chatear e enviar mensaxes. Que avanzados son os países nórdicos. Permitirase algún día nas oposicións? Se cadra, con este sistema, moito inepto con plaza a dedo non aprobaría. Ánimo Dinamarca.

Corda vai, corda ven.

Salto con corda baixo o viaducto do tren ó seu paso pola cidade de Pontevedra. Verán 2009.

Cine Karadzic

A miña pequena recomendación ó xuíz do tribunal para os crimes de guerra da antiga Yugoslavia. Proxectar en pantalla grande e se é posible en 3D este documental. Que oportuno tamén que o xuizo sexa en Holanda, volverá pasar o mesmo?

WebIslam

A importancia dun bo slogan

A primeira vez que escoitei o nome deste grupo foi pola boca de Fernadisco, vai ti saber cando, presentando a súa famosa lista de éxitos. O caso é que de forma inesperada un disco deste famoso dúo chegou ás miñas mans esta fin de semana. Idlewild é o traballo, xa do ano 1988. En canto cheguei a casa púxeno no plato. Ás veces pasa, que tes unha pila de discos e tes que escoller un. Ás veces pasa que ese vinilo que comezas a escoitar faiche DIOSSSS, discazo. E non o esperas. E mellor que non tiveras previsto facer algo porque tes que escoitalo e deixar aparcado todo aquelo que tiñas planificado. Unha boa recomendación pra esta semana. Conseguide, polo medio que consideredes mellor, este discazo. Escoitádeo e a ser un pouco máis felices.

Brian Jones

(Cheltenham, 28 de febrero de 1942 - Hartfield, 3 de julio de 1969)

Pero que vida tan desgraciada. Espero que as reformas que vou facer na miña casa non me costen tanto como ó amigo Brian.

O bigote

Con esto da trama corrupta do PP fálase moito de El Bigotes, pobre homiño, será coñecido o resto da súa vida por ese alcume. El Bigotes compró esto, el bigotes hizo lo otro, el bigotes está con una mamachicho, el bigotes le compró un reloj de veintemil euros a fulanito, joder co Bigotes, xa lle vale.

Preguntarédesvos a que ven esto, pois vai a que hoxe reflexionei sobre o Bigotes e sobre a xente que o leva. Cando lle preguntas a un home por qué o leva, a resposta case sempre é unánime, que si foi na mili, que si estaba de moda, que se sempre o levou e que non se fai a estar sin il. E é que non hai un cambio máis chamativo na imaxe dunha persoa. Quen non recorda o afeitado de bigote dun ser querido.

E todo esto ven a que hoxe un amigo me dixo que ía por unha canción de Queen. O primeiro que dixen, joder ten tela, creo que Freddie Mercury foi e será a única gran estrela do rock que tiña mostacho. Algúns din que si por modas, que se porque tiña uns dentes moi grandes. Fixo unha imaxe forte e en parte triunfou por eso, por ser un Bigotes.

Nota: Charly García, rockero arxentino tamén é un bigotudo, pero non o podo considerar unha estrela planetaria.

SATURNO CONTRO

Outra peli 100 % recomendada. Últimamente estamos de ciclo de cinema de Ozpetek e de ahí non saímos. Neste caso a peli está no decálogo das que fai Ferzan sobre as relacións humanas, sempre atípicas e fascinantes. Se che gustou El Hada Ignorante esta tamén vai ser o caso. Xa estou desexando ver o novo que fixo.

ლელა წურწუმია

Unha das cantantes máis populares que deu Xeorxia, polo menos que eu coñeza. Lela Tsurtsumia, unha delicia que chegou ós meus oídos da man dun amigo. En tódolos campos musicais nos que se mete consegue emocionar.

HAREM SUARÉ

Unha película realmente evocadora. Quédome co momentazo de Abdulhamid II tocando o piano.

Unas pesetas para la nena.

Por favor, a Abbey Road.

Cosa bonita, cosa buena.

Os Peares

A canción dos dous bandos

Curioso, un exemplo claro de que a música non ten fronteiras.

Dennis Hopper

Nos seus anos mozos non se apeaba da súa cámara de fotos e que ben fixo. Retrato dunha parella de motarras vai ti saber onde.

Stephen Wiltshire

Alucinante, un artista autista es más que artista.

Xornalismo real

Lectura recomendada, polo menos pra que os testimonios de quen máis padecen estas merdas de guerras preventivas sexan escoitados.

MISHA

Un día na morte de Sarajevo

WebIslam

I want you back

Increible pérdida. Algúns xa se estarán frotando as mans coa súa morte. Comezando polos mortos de fame que pensan que van poder pagar as súas vacacións a costa da venta dos seus vinilos. Hoxe botei unha ollada no portal segundamano.es e alucinei. Cómo pode alguén pensar que lle van pagar 1.000 € por un vinilo de Michael? Se vendeu discos como churros. Tódalas casas teñen discos del. Claro que á morte dun artista a súa obra se revaloriza, pero por deus, Thriller vendeu máis de 100 millóns de copias, non entrarían nin en tódolos pisos que construiu o Pocero.
En referencia a Michael, como artista, incuestionable.

Le fate ignoranti

Unha película que hai que ver, como todas as de Ferzan Ozpetek.

El Cobra !!!

O mellor coche radio control da historia.

SYLVINHO

Quen me ía dicir que un campeón de Europa íame adicar e regalar unha biblia. Eran os últimos tempos do celtiña en primeira.

Ahí ven o boi

Disfruta de Allariz camiñando, eso polo menos dicían ata fai non moito algúns carteis turísticos da vila.

De boa lei

No habiendo acuerdo, yo me retiro a deliberar. PUMMM (Golpe de maza sobre la mesa). Seguramente o programa máis esperpéntico que existe hoxe na tele.

Mozárabe

Porta da igrexa de San Martiño, Allahu Akbar.

Der Golem

Peliculónnnnnnnnnnn ...

Teñen o seu encanto

Russian Red

Breve momento do concerto que fixo Russian Red en Ourense. Teño que recoñecer que era pra ir e finalmente non fun por pura vagancia. Este Sábado 25 de Abril asistín ó concerto que deu en Santiago e vamos, moi ben, unha delicia.

Comando Chef

Estrea o Xoves 16 de Abril na galega.

Balikli Gol - Urfa

bYE bYE Sinnamon

Se alguén aínda pensa que esto da crise é cousa de bancos e ladrillos, que aterrice. Esta xa tocou a tódalas actividades comerciais e está claro que todo aquelo que supoña ocio e gastos que non sexan de primeira necesidade van pasalas canutas. Onte mesmo entereime do peche definitivo de Sinnamon. Saber sabíamos que as cousas non podían ir ben cando fai uns meses foi aunciada a cancelación do Summercase, pero nunca puiden querer imaxinar que pasase o mesmo con Sinnamon Records. Unha pena, porque discográficas que aposten por esta música son poucas de encontrar. A eles tocoulles por partida doble, por un lado a crise económica e por outro a devacle e crise creativa - comercial do movemento indie que en dous anos xa non é a metade do que era. Pese a todo o seu catálogo permanece.

Cometa

Foto analóxica salvada por un retoque dixital, gracias koletas.

Benposta

http://www.flickr.com/photos/doutorxurxo/sets/72157616341284650/

Achanta el morro

Agosto do ano 2000, no Camper.

Benposta

Entrada a Benposta ,"Ciudad Feliz" que albergaba o xa mítico Circo de Los Muchachos. Quen sendo neno non quixo vivir nesta república independente de fantasía?

دولت عالیه عثمانیه

Adicado ó meu amigo Suleyman.

Podedes visitar www.webislam.com e ler as últimas reflexións do sabio Suleyman Matos.

Malamute

Mulleres da Raia

Estrea mundial no Play - Doc, Tui. O xoves 19 de Marzo ás 12:00 h do mediodía. Moitas ganas teño xa de ver este documental, de feito ata aparezo nos créditos de agradecementos. Mulleres da raia and Palmira Power Generation.

mulleresdaraia.blogspot.com

O carro e o home

Only the lonely

Con sorte, o inxenio do Pototo, os coñecementos acústicos de SONEN e se a crise non termina con nós antes, algún día a palleira da miña casa será algo así.

Porque ás veces apetece voltar escoitar o que a un máis lle gusta. We're on our way home.

A bailar

KONYA

SONEN

Xa vos falei algunha vez desta empresa, SONEN, especialistas en acústica, algo tan olvidado e tan necesario nas nosas vidas. Na miña non digamos. Unha aperta para eles e esperemos que a xente lle de unha oportunidade á acústica e á calidade agora que a temos tan preto de nós.

Bueno Bonito Barato

1 de Xuño. Santiago de Compostela. As entradas xa se venden en http://www.servinova.com/ a un módico prezo de 28 €. Non sei como facemos, pero en Galicia os concertos sempre son máis baratos.

A casiña

Blanquita !!!

Sara e Alves

Vai por Fruzo !!!

Burt Bacharach

Un auténtico tornado de talento musical. Aposto o que sexa a que non hai no mundo persoa que non coñeza algunha canción deste veciño de Beakman.

O meu amigo Carles Da Aira (forma parte do grupo) regaloume o último disco deste grupo catalán de música folk medieval. Postos a pór etiquetas a de Miguel de Roimelo "música medieval non de princesitas e castelos encantados, medieval de merda, de palla, de enfermidades". O certo é que describe moi ben o ambiente que na túa cabeza vai recrear a escoita deste gran disco. Novidoso porque xa de por sí non é algo moi habitual de ver por estas terras de folk celta ou místico ortigueirano que é Galicia. E novidoso porque aparte do musical, conxuga o que debía ser un auténtico grupo medieval, músicos e espectáculo na rúa sen parar no que a xente é quen de vivir unha experiencia bubónica. Gran disco.

Fotos en 35 mm

Para plasmar un momento importante ou non tanto, nada mellor que unha cámara réflex das de toda a vida.

Por qué se ten que terminar?

Se tes unha Polaroid apura a fundir carretes porque esto ten os días contados. Haberá que pasarse a Fuji.

E tocou en Allariz

E mira que hai lugares no mundo onde podía tocar e foi nesta pequena administración das Galerías Oliveiras, outrora o Ponte Vella alaricano e agora non máis que un pequeno atallo para ir ó Bar Budy (recomendado 100 %, sobre todo polo bo trato e a boa man na cociña da señora Concha). Eu sempre falarei ben deste barrio pese a súa disparatada urbanización porque me toca moi pero que moi de cerca. Aínda que agora xa non sexa residente deste maravilloso lugar (mudámonos no Mundial do 94 dos Estados Unidos), síntoo moi de cerca porque mira que foron tardes e tardes as que pasei diante desas portas. A fortuna estaba detrás dunha delas pero non houbo sorte á hora de entrar. Vai ser máis que certo eso de estar no lugar e o momento adecuado. Porque case tódolos veciños tiñan algún décimo vendido nesta administración, o meu pai sen ir máis lonxe tiña 3 números e mira tú, nanai de nanai. Algúns milloncetes quedarán en Allariz, por certo en merecidas mans, e outros seica foron levados por turistas. É o que ten este meu Allariz, moito traballamos e sempre estamos cun sorriso na cariña pra sair guapos na foto.

Sivan Perwer

Algo así como o héroe musical da causa Kurda e da súa música. Como se pode apreciar, leva o clásico pantalón kurdo, que tanto se ve últimamente por estas terras. Eso sí, teño que dicir que só llo vin posto a homes acompañándoo cunha chaqueta elegante. Na miña visita a Urfa merquei un de cor marrón e en Mardin un negro.

Voltando ó tema, o de sempre, se alguén está interesado en escoitar a Sivan Perwer, xa sabe o que debe facer, youtube, etc ou falar comigo. Á bientot.

Vaia cousas que se ven no mundo

Ceaucescu e a súa muller.

Posta de sol en Nemrut

A mellor forma de despedirse de Turquía por unha breve tempada.

Güzergâh

Vigo - París - Estambul - Diyarbakir - Mardin - Urfa - Nemrut - Adiyaman

Este Venres vou partir en misión diplomática pra que estas imaxes non se repitan. Antidisturbios da policía turca reprimindo manifestantes Kurdos en Estambul.

Islandia

Descrita por un informe da ONU como o lugar do planeta coa xente máis feliz pola súa, ata agora, gran calidade de vida, atravesa un momento de pánico-shock polo impacto da crise financiera. Algo raro de crer, pero este país de  apenas 313.176 habitantes, outrora a envexa de todo o mundo está en bancarrota. Sempre me chamou a atención o feito de ser un exportador mundial de cultura tan potente. Bjork, The Sugarcubes, Sigur Ros, Gus Gus, Múm, etc, referentes musicais internacionais, que por suposto teñen un lugar especial na miña discoteca, cómo farían pra quedar pra tocar, porque moita xente non hai que se diga. Non obstante a proliferación de bandas impresionantes brota ano tras ano como a enerxía xeotérmica que sae das entrañas do seu subsuelo. Eu quero ser islandés, pese a crise.

Yesterday was dramatic - Today is Ok.

Arrrrgggggggggggg

Definitivamente o grupo máis insoportable e patético da escena cutre-musical española. Un grupo que tivo a honra de que en canto chegaban os seus singles a Radio Allariz ían directos á basura. Pignoise tocando nunha festa do PP. E o video comeza cun breve extracto dunha canción de Muse (incluida por certo nun disco antiBlair, antiBush and friends, véase mr. bigote teñido Aznar)

Sam Cooke - A Change Is Gonna Come

Unha canción que lle gusta moito o futuro presidente dos EUA, Barack Husein Obama. Unha das primeiras "cancións protesta", feita máis célebre aínda por Aretha Franklin. Unha perla para disfrutar a todas horas. 1965.